Skip to content

Alicyjo we Kraju Dziwōw

Alicyjo - ôbkłodka

Klasyka światowyj literatury po ślōnsku – do dzieci i majoryntnych – przełożōno z angelskigo na ślōnski ôd Grzegorza Kulika.

Ksiōnżka z ôryginalnymi ilustracyjami ôd Johna Tenniela i audiobookym, co go czyto  Anna Bączek-Lieber.

Nowe tłumaczenie Grzegorza Kulika wypełnia kolejną lukę. Pokazuje, że po śląsku można myśleć i mówić o sprawach abstrakcyjnych, można budować metafory, można opisywać świat czarodziejski i zaczarowany. Kolejne tłumaczenia charakteryzuje coraz bogatsze słownictwo, synonimika, subtelniejsze są struktury syntaktyczne. „Przigody ôd Alicyje we Kraju Dziwōw” to lektura dla śląskojęzycznych fanów powieści i czarodziejskich opowieści, filozoficznych opowiastek i wierszowanych refleksji.

prof. Jolanta Tambor

— Ôpowiydz nōm historyjo! — prawiōł Marcowy Zajōnc.
— Ja! Ôpowiydz! — prosiyła Alicyjo.
— I zrōb to wartko — dodoł Czopkorz — abo zaś uśniesz, podwiela skōńczysz.
— Za starego piyrwyj były sie trzi małe siostry — zaczła wartko Ôrzesznica — a jejich miana to były Elza, Luca i Tila. I miyszkały we studziōnce…
— A co jadły? — spytała Alicyjo, co dycki sie moc interesowała pytaniami jodła i picio.
— Jadły melasa — pedziała Ôrzesznica po minucie abo dwōch myślynio.
— Niy mogły tak robić — prawiyła łagodnie Alicyjo. — Ône by ôd tego były chore.
— Były — pedziała Ôrzesznica. — Moc chore.
Alicyjo sprōbowała sie forsztelować, jaki by bōł taki niyôbyczajny spusōb życio, ale za fest ja to dziwiyło, tōż pytała dalij:
— Ale czymu miyszkały we Studziōnce?
— Tyju sie wiyncyj nalyj — pedzioł ze wielkōm zachyntōm Marcowy Zajōnc.
— Jeszczech sie nic niy naloła — ôdpedziała Alicyjo zgorszōnym głosym — tōż niy moga sie wiyncyj naloć.
— Znaczy niy możesz sie mynij naloć — prawiōł Czopkorz. — Fest łacnij idzie sie naloć wiyncyj niż mynij.

Kup ksiōnżka:

Silesia Progress